Vind een baan op trefwoord in 1756 medische vacatures
Zorginstellingen moeten stoppen met rekruteren in ontwikkelingslanden (wk16)
Zorginstellingen moeten stoppen met rekruteren in ontwikkelingslanden
Op dit moment ontbreken er wereldwijd ruim 4 miljoen zorgverleners, waarvan het merendeel in de 57 minst ontwikkelde landen. Dat zei Dr. Mubashar Sheikh, directeur van de Global Health Workforce Alliance, op Wereldgezondheidsdag. Het gaat niet alleen om artsen en verpleegkundigen. Er is ook een tekort aan technici, logistiek medewerkers en managers. Migratie is een belangrijke oorzaak voor het tekort.
“Er moeten meer mensen worden getraind, en we moeten meer doen om hen te behouden voor het land dat hen heeft opgeleid”, aldus Sheikh tijdens een bijeenkomst van ontwikkelingsorganisaties onder leiding van Wemos, afgelopen week in Den Haag.
Migratie naar het Westen is een van de oorzaken van het personeelstekort dat vooral ontwikkelingslanden parten speelt. Volgens Sheikh is dertig procent van de artsen werkzaam binnen de Verenigde Staten, elders opgeleid. Een op de vier Afrikaanse artsen vertrekt naar het buitenland, voor verpleegkundigen is dat 1 op 20. De meesten vertrekken binnen twee jaar nadat ze zijn afgestudeerd. In Lusaka is een bureau dat feesten organiseert wanneer Zambiaanse verpleegkundigen afstuderen, vertelde één van de deelnemers aan de bijeenkomst. Zo werft het bureau personeel voor de Engelse National Health Service. Dat soort praktijken moet verdwijnen. “Nederland kan net als Noorwegen een voorbeeldfunctie vervullen, en Engeland aanspreken op het feit dat ze nog steeds grote aantallen zorgprofessionals wegkaapt uit landen met een tekort”, aldus Sheikh.
“Willen we het tij keren, dan moeten we binnen nu en twee jaar fors investeren in gezondheidswerkers wereldwijd. Voor rijke landen betekent dat: het eigen arbeidsmarktbeleid op orde hebben, niet rekruteren in landen met een tekort en ontwikkelingslanden helpen bij het implementeren van goed personeelsbeleid. Ontwikkelingslanden, op hun beurt, moeten migratie niet stimuleren, hun personeelsplannen in de praktijk brengen en inzichtelijk maken aan welk soort ondersteuning ze behoefte hebben.”